Verzekeraars eindelijk in actie

Beste Ombudsman,

In het najaar zat ik met mijn vrouw en onze twee honden op een terrasje op Texel. Onze honden lagen netjes aangelijnd onder de tafel. Naast ons zat ook een stel met een hond, maar deze was niet strak aangelijnd. De hond viel in een onbewaakt moment uit naar onze honden. Daarbij werd ikzelf flink in mijn linkerwijsvinger gebeten. Ik rende de keuken van het restaurant binnen om het bloeden enigszins te stoppen. Nadat we van de schrik bekomen waren, wisselden we de noodzakelijke gegevens uit. Het stel had gelukkig een aansprakelijkheidsverzekering. Zij meldden de zaak daar aan en verklaarden dat hun hond  mij had gebeten. Ik gaf de zaak in handen van mijn rechtsbijstandverzekeraar om de discussie over de aansprakelijkheid en de hoogte van de schade met de tegenpartij aan te gaan.

Intussen bleef ik last houden van ontstekingen met heftige pijn, waarna ik uiteindelijk het topje van mijn vinger ben kwijtgeraakt. De kosten van ziekenhuisbezoeken en fysiotherapie liepen flink op. De verzekeraars kwamen er maar niet uit welke hond nou de schuldige was. Een kok van het restaurant die mij met mijn bloedende vinger in de keuken had opgevangen, had namelijk per abuis verklaard dat het één van onze eigen honden was geweest. Na een half jaar soebatten werd het mij te gortig en schakelde ik De Ombudsman in. De zaak was immers duidelijk, alle ooggetuigen hadden verklaard dat het de andere hond was geweest die had gebeten. Mijn eigen rechtsbijstandverzekeraar had de zaak veel te veel laten versloffen.
 
De Ombudsman nam contact op met de rechtsbijstandverzekeraar en deze zegde toe de zaak nog eens goed te zullen bekijken. Een dag later lag er een stevige aansprakelijkheidsbrief op de deurmat van de aansprakelijkheidsverzekeraar. Die kon niet anders dan de aansprakelijkheid voor de volle honderd procent erkennen. Ik kreeg zelfs direct een eerste voorschot op de schadevergoeding op mijn rekening gestort.
 
Beste Ombudsman, bedankt!
 
Jos Verbeek
Zeist