Letselschade

Laatst bijgewerkt op: 23-7-2012

Letselschade is schade die voortkomt uit letsel; de nadelige gevolgen van een verkeersongeval, een medische fout, een bedrijfsongeval, een geweldsmisdrijf of een ongeluk tijdens het sporten. Wordt het voorval door iemand anders veroorzaakt, dan moet diegene uw schade vergoeden. Hij of zij is dan aansprakelijk.

Aansprakelijkheid

Er zijn verschillende vormen van aansprakelijkheid.

Wettelijke aansprakelijkheid

Er is sprake van wettelijke aansprakelijkheid als iemand een wettelijk of ongeschreven voorschrift overtreedt waardoor een ander schade oploopt. De overtreding wordt ook wel 'onrechtmatige daad' genoemd. Het meest bekende voorbeeld is een verkeersongeval. Iemand overtreedt de verkeersregels en daardoor loopt een ander letsel op. De veroorzaker van het ongeval is dan 'wettelijk aansprakelijk' voor de schade.

Werkgeversaansprakelijkheid

De werkgever is aansprakelijk voor schade die werknemers tijdens hun dienstverband oplopen, tenzij de werkgever kan bewijzen dat hij alle in redelijkheid mogelijke veiligheidsmaatregelen heeft getroffen om de schade te voorkomen.

Productaansprakelijkheid

Een persoon of een bedrijf dat producten op de markt brengt is verantwoordelijk voor de samenstelling van het product. Als een product schade veroorzaakt, doordat het niet werkt zoals het zou moeten werken, dan is de producent aansprakelijk voor de schade.

Medische aansprakelijkheid

Een arts heeft ten opzichte van zijn patiënt een inspanningsplicht. Dit houdt in dat de arts er (in redelijkheid) al het mogelijke aan moet doen om te zorgen dat de patiënt beter wordt. Als de patiënt door een fout schade oploopt, dan is de arts daarvoor 'medisch aansprakelijk'. De fout kan bijvoorbeeld zijn een verkeerde diagnose, een verkeerd medicijn dat is voorgeschreven, een verkeerd uitgevoerde operatieve ingreep, etc. U dient hierbij wel een onderscheid te maken tussen een medische fout en een complicatie. Een complicatie is een calculeerbaar risico. Een arts is niet aansprakelijk als hij de patiënt voor de medische ingreep heeft geïnformeerd over de mogelijke complicaties. Als de fout heeft plaatsgevonden in een ziekenhuis, dan is zowel de arts als het ziekenhuis aansprakelijk.

Aansprakelijkstelling en verjaring

Let erop dat u niet te lang kunt wachten met het indienen van een (letselschade)vordering. Zodra u weet dat u schade lijdt én wie daarvoor verantwoordelijk is, hebt u over het algemeen vijf jaar de tijd om die verantwoordelijke persoon of organisatie aansprakelijk te stellen.

Gebruik onze: Voorbeeldbrief aansprakelijkstelling

Als u langer wacht, is uw vordering verjaard. Die verjaring kunt u “stuiten” door te laten weten dat u nog steeds aanspraak maakt op schadevergoeding.

Gebruik onze: Voorbeeldbrief stuiting

De aansprakelijkstelling en de stuiting van de verjaring zijn zó belangrijk, dat het aan te raden is om deze altijd per aangetekende brief te doen.

Betrokken partijen

Er zijn diverse partijen bij de letselschaderegeling betrokken. In eerste instantie gaat het om een veroorzaker en een slachtoffer, maar al snel komt daar een aantal partijen bij. Het slachtoffer schakelt als het goed is een deskundige belangenbehartiger in, bijvoorbeeld zijn rechtsbijstandverzekeraar, een letselschadeadvocaat of een schaderegelingsbureau. Deze deskundige treedt namens het slachtoffer op als belangenbehartiger. De belangenbehartiger laat zich op zijn beurt adviseren door zijn medisch adviseur over de medische aspecten. De dader kan zijn aansprakelijkheid meestal afwentelen op zijn aansprakelijkheidsverzekeraar. Die verzekeraar handelt namens de veroorzaker de claim af en laat zich daarbij adviseren door experts, bijvoorbeeld een medisch adviseur, een arbeidsdeskundige of een schadeberekeningsbureau.

Rechtshulpverleners in de letselschadebranche

In de letselschadebranche werken gespecialiseerde advocaten, juristen, schaderegelaars en experts. Vrijwel alle verzekeraars en sommige belangenbehartigers hebben de Gedragscode Behandeling Letselschade (GBL) ondertekend. Deze gedragscode kunt u nalezen op: www.deletselschaderaad.nl. In de GBL staat beschreven hoe een letselschadezaak op een correcte manier wordt behandeld. Ook als uw eigen belangenbehartiger de Gedragscode niet heeft ondertekend, kunt u hem verzoeken te handelen volgens de Gedragscode. Als u het idee hebt dat uw letselschadezaak niet goed wordt behandeld, kunt u contact opnemen met het Bemiddelingsloket (ook via De  Letselschaderaad). De jurist van het Bemiddelingsloket analyseert de zaken, hoort alle partijen aan en geeft advies over een passende conflictoplossing.

U kunt uit een breed scala aan hulpverleners kiezen, maak daarom pas een keuze nadat u zich heeft georiënteerd. De Ombudsman geeft u tips waar u op moet letten bij het bepalen van uw keuze:

Onafhankelijkheid
Uw belangen moeten centraal staan in de rechtshulpverlening. Een goede rechtshulpverlener is onafhankelijk. Het is verstandig om iemand te zoeken die alleen voor slachtoffers werkt. Probeer te voorkomen dat de rechtshulpverlener zelf een financieel belang heeft bij uw zaak. Ga dus geen no cure no pay contract aan, behalve als het echt niet anders kan. Lees meer over resultaatgerichte beloning onderaan deze pagina.

Deskundigheid
U doet er goed aan een deskundige rechtshulpverlener te zoeken, die de letselschaderegeling als specialisme heeft. Een specialist is op de hoogte van actuele wet- en regelgeving, jurisprudentie en overige belangrijke informatie op letselschadegebied. Deskundigheid blijkt ook uit goede communicatieve en onderhandelingsvaardigheden. Controleer of een advocaat, schaderegelaar of expert is aangesloten bij een branchevereniging, zoals de Vereniging van Letselschadeadvocaten (LSA), de vereniging van Advocaten van Slachtoffers van personenschade (ASP), en de Stichting Keurmerk Letselschade (SKL). De rechtshulpverleners die zijn aangesloten bij één van deze verenigingen moeten namelijk aan strenge vakinhoudelijke eisen voldoen.

Communicatie en transparantie
Een rechtshulpverlener moet goed en duidelijk met u kunnen communiceren. Het is belangrijk dat u begrijpt waar de rechtshulpverlener over praat of schrijft. Want als u de draad kwijtraakt, dan verliest u uw kijk op de zaak. Tijdens de eerste contacten met uw rechtshulpverlener kunt u dit in de gaten houden. Let op het taalgebruik van de hulpverlener:

• Gebruikt hij ingewikkelde en onbegrijpelijke termen?
• Legt hij deze termen ook aan u uit?
• Is het taalgebruik begrijpelijk en helder?

Transparantie betekent dat u continue inzicht moet hebben in de ontwikkelingen in uw zaak. U houdt zelf een dossier bij. U moet van ieder stuk (brieven, rapporten enz.) dat de rechtshulpverlener ontvangt of verstuurt een kopie krijgen. Gebeurt dit niet, dan moet u hier onmiddellijk om vragen.

Vertrouwen
Het is belangrijk dat u een gezonde vertrouwensrelatie heeft met uw rechtshulpverlener. Wederzijds vertrouwen is een noodzaak. Wordt dit vertrouwen beschadigd, dan moet hier over gesproken kunnen worden. Wordt het vertrouwen niet hersteld, dan is het beter om uit elkaar te gaan en een andere rechtshulpverlener te zoeken die uw zaak wil overnemen.

Het vastleggen van de afspraken Wil een rechtshulpverlener uw belangen behartigen, dan maakt u bepaalde afspraken met elkaar. Deze legt hij in een schriftelijke overeenkomst vast. De afspraken zorgen ervoor dat de partijen weten wat ze van elkaar kunnen verwachten. Als er later onduidelijkheid ontstaat over de hulpverlening, dan kunt u de overeenkomst er nog eens bij pakken.

Voorbeelden van afspraken:

• Hoe worden de kosten van de rechtshulpverlener betaald?
• Welk tarief brengt de advocaat in rekening?
• Wanneer en onder welke voorwaarden eindigt de overeenkomst?
• Welke diensten verleent de rechtshulpverlener?

Klachtenregeling
Informeer in het eerste gesprek altijd naar een klachtenregeling. Het kan immers zijn dat er gedurende de zaak iets misgaat waardoor u ontevreden bent over de rechtshulpverlener. De klachtenregeling komt dan goed van pas. Rechtsbijstandverzekeraars hebben een goede klachtenregeling. Met klachten over een advocaat gaat u naar de Nederlandse Orde van Advocaten. Sommige advocaten zijn aangesloten bij de Geschillencommissie Advocatuur. Klachten over schaderegelaars legt u neer bij de branchevereniging.

Resultaatgerichte beloning

In Nederland werken veel rechtshulpverleners volgens het principe van no cure no pay. Dit houdt in dat de hulpverlener een bepaald percentage van de schadevergoeding zelf houdt. Wordt er geen resultaat behaald, dan betaalt de cliënt niets. Dit lijkt een sympathieke manier van werken, maar er kleven nadelen aan. In veel gevallen bent u namelijk veel duurder uit dan bij de mogelijkheid om de kosten van uw rechtshulpverlener te claimen bij de wederpartij.

Wanneer géén no cure no pay
In de meeste gevallen is het niet aan te raden om rechtshulp in te huren op basis van no cure no pay. Bij 95% van de letselschadezaken is namelijk de wederpartij wettelijk verplicht om de kosten van uw rechtshulpverlener te betalen. Dit tenzij de kosten onredelijk hoog zijn. De verplichting van de wederpartij om ook de kosten van rechtshulp te betalen is vastgelegd in artikel 6:96 Burgerlijk Wetboek.

Het komt voor dat een verzekeraar die namens de aansprakelijke partij optreedt, weigert om de kosten van uw rechtshulpverlener te vergoeden. Dat gebeurt meestal op het moment dat u weigert om een schikking te treffen. In veel gevallen is er dan sprake van klachtwaardig gedrag van de verzekeraar. De wederpartij is immers wettelijk verplicht de kosten te voldoen, tenzij de kosten onredelijk hoog zijn. U kunt juridische stappen ondernemen of een klacht indienen tegen de verzekeraar.

Wanneer wél no cure no pay?
U kunt in sommige gevallen een groot financieel risico lopen als u een schadevergoeding claimt bij de wederpartij. U loopt bijvoorbeeld risico als onzeker is of de wederpartij aansprakelijk is voor de schade of als het niet zeker is dat er verhaalbare schade bestaat. Is vooraf volstrekt onzeker of de wederpartij moeten betalen, dan kan no cure no pay uitkomst bieden. U draagt dan immers geen financieel risico, dit wordt gedragen door de rechtshulpverlener.